[BADANIE] Ponad 39 proc. przedstawicieli sektora retail zetknęło się z najmem zwrotnym

Branża retailowa docenia najem zwrotny. Prawie połowa specjalistów ocenia go pozytywnie

Najem zwrotny na radarze retailu. Niemal 47 proc. przedstawicieli branży uważa ten model za korzystny

Najem zwrotny zdobywa popularność w handlu. Niemal połowa przedstawicieli branży ocenia go pozytywnie

Najem zwrotny uznawany za korzystny przez blisko 47 proc. specjalistów z branży retailowej [BADANIE]

Blisko 40% respondentów z branży retailowej spotkało się w swojej pracy zawodowej z pojęciem najmu zwrotnego. Nieco mniej badanych nie słyszało o nim. Jak przekonują znawcy tematu, ww. struktura finansowania jest coraz bardziej rozpoznawalna w Polsce. Kiedyś była znana głównie w sektorze przemysłowym i biurowym, a obecnie szybko wkracza do handlu. Z grona ankietowanych, którzy mieli już styczność z ww. zjawiskiem, blisko połowa uważa, że jest to dobre rozwiązanie do zastosowania w szeroko pojętej branży handlowej. Eksperci prognozują, że coraz więcej osób będzie korzystnie postrzegało ten model. W kwestii jego zastosowania kluczowa pozostanie indywidualna sytuacja przedsiębiorcy.

Jak wynika z badania przeprowadzonego przez platformę UCE Research, 39,7% osób z szeroko pojętej branży retailowej spotkało się już z pojęciem najmu zwrotnego w swojej pracy zawodowej. Natomiast 38,2% ankietowanych nie słyszało o tym rozwiązaniu. Z kolei 22,1% respondentów nie pamięta, czy miało z nim do czynienia. Sondaż zrealizowano metodą CAWI na próbie ponad pół tysiąca pracowników sektora handlu (obejmującego m.in. sieci handlowe, producentów FMCG oraz pośredników, np. hurtownie i e-commerce).

– Fakt, że blisko 40% respondentów już spotkało się z pojęciem najmu zwrotnego, pokazuje, że to rozwiązanie zaczyna być coraz bardziej rozpoznawalne w branży retailowej. Jeszcze kilka lat temu było znane głównie w sektorze przemysłowym czy biurowym. Dziś szybko wkracza również do handlu. Wskazuje to na rosnącą świadomość dotyczącą alternatywnych form finansowania nieruchomości i coraz większą otwartość firm na nowe modele inwestycyjne – komentuje Agnieszka Radkiewicz, Business Development Manager w INWI.

Jak podkreśla Karolina Skurczyńska, Dyrektor ds. Sale & Leaseback i Transakcji z tej samej firmy, najem zwrotny umożliwia uwolnienie kapitału zamrożonego w nieruchomościach i przeznaczenie go na rozwój biznesu, ekspansję czy inwestycje operacyjne. Dzięki temu firmy mogą zwiększać konkurencyjność, modernizować punkty sprzedaży, cyfryzować procesy lub optymalizować koszty operacyjne. Korzystają z tego rozwiązania nie tylko sieci handlowe, ale także globalne korporacje, instytucje finansowe i banki. Stopniowo zyskuje status narzędzia strategicznego, które pozwala efektywnie zarządzać zarówno strukturą majątku, jak i płynnością finansową.

– Mówimy tu o mało ryzykownym sposobie wykorzystania majątku. Mamy dość ostrożny stosunek do pieniędzy, co jest kulturową sprawą, więc część rynku słyszała o najmie zwrotnym. Niemniej jednak na zainteresowanie tematem wpływa m.in. sytuacja indywidualna przedsiębiorcy. To kwestia bieżących potrzeb. Znaczenie może mieć też lokalizacja – mówi dr Maria Andrzej Faliński, były wieloletni dyrektor generalny POHID-u.

Według rynkowych ekspertów, w perspektywie najbliższych lat można się spodziewać, że odsetek osób z branży handlowej mających styczność z ww. pojęciem znacząco wzrośnie. Najem zwrotny to rozwiązanie, które na dojrzałych rynkach – takich jak Niemcy, Francja czy Wielka Brytania – jest już standardem. Pozwala uwolnić kapitał zamrożony w nieruchomościach i przeznaczyć go na rozwój biznesu, ekspansję lub inwestycje operacyjne.

– Nieco ponad 38% wciąż nie słyszało o najmie zwrotnym. Zatem świadomość w tym zakresie jest nadal ograniczona. Wiele firm wciąż traktuje nieruchomość jako majątek, a nie narzędzie finansowe, które może pracować na ich rozwój. Wynika to częściowo z tego, że najem zwrotny jest rozwiązaniem bardziej kapitałowym niż czysto nieruchomościowym. Wymaga wiedzy o finansowaniu i rozmaitych strukturach inwestycyjnych – dodaje Agnieszka Radkiewicz. 

Spośród respondentów, którzy mieli już jakąś styczność z najmem zwrotnym, 46,8% uważa, że jest to dobre rozwiązanie do zastosowania w szeroko pojętej branży handlowej. Natomiast 26,5% jest przeciwnego zdania, a 26,7% nie ma wyrobionej opinii w tej kwestii.

– Ci, którzy znają zasadę działania tej formy, dostrzegają jej praktyczne korzyści. Najem zwrotny pozwala detalistom uwolnić kapitał z nieruchomości, który można przeznaczyć np. na rozwój sieci, modernizację sklepów czy cyfryzację procesów sprzedaży. W wielu przypadkach firmy zyskują partnera finansowego na lata, nie ograniczając się jedynie do jednorazowej transakcji – zaznacza Karolina Skurczyńska.

Jak zauważa ekspertka z INWI, obawy mogą wynikać z przekonania, że posiadanie nieruchomości daje większe bezpieczeństwo niż długoterminowa umowa najmu. W praktyce jednak zapewnia ona pełną kontrolę operacyjną nad obiektem, a transakcja jest projektowana tak, aby chronić interesy obu stron. Umowy mogą obejmować dodatkowe zabezpieczenia, takie jak prawo pierwokupu czy warunki przedłużenia najmu, co pozwala firmom zachować pełną swobodę działania.

– Sądzę, że najem zwrotny będzie się rozwijał, bo to jest kolejne rozwiązanie partnerskie. To elastyczne, bezinwestycyjne korzystanie z inwestycyjnej struktury. Przewiduję, że coraz więcej osób będzie pozytywnie postrzegało ten model, nie tylko w przypadku obiektu handlowego, ale też powierzchni magazynowej czy biurowej – stwierdza dr Faliński.

Według Agnieszki Radkiewicz, pozytywne postrzeganie najmu zwrotnego rośnie wraz ze świadomością. Im więcej osób w branży rozumie jego mechanizm, tym częściej uznaje go za bezpieczne i efektywne narzędzie finansowe. W krajach Europy Zachodniej to standardowy element strategii kapitałowych największych sieci handlowych. Jak przekonuje ekspertka, w Polsce ten trend dopiero nabiera tempa i szybko rośnie, patrząc po przykładach z rynku. Wszystko wskazuje też na to, że w najbliższych latach najem zwrotny stanie się naturalnym kierunkiem dla firm posiadających własne nieruchomości.

– Każdy instrument jest ważny, jeżeli pomaga w przypadku pojawienia się problemu np. z pozyskiwaniem czy oddawaniem pieniędzy. Najem zwrotny nie powoduje wyzbycia się źródła utrzymania dla przedsiębiorcy lub dużej powierzchni handlowej dla firmy. Istotna jest więc indywidualna sytuacja przedsiębiorcy – podsumowuje były dyrektor generalny POHID-u.

Źródło: Mondaynews.pl

Wzrost gospodarczy w Polsce  wciąż wyższy od krajów regionu i większości Unii Europejskiej, inflacja poniżej celu NBP, dalsze obniżki stóp procentowych do 3,25%, płynne finansowanie rekordowego deficytu budżetowego – takie prognozy na 2026 rok przedstawiają ekonomiści ING Banku Śląskiego w najnowszym wydaniu Kuriera Ekonomicznego ING. Ponadto, w analizie przedstawiono jak polska gospodarka reaguje na spadek dostępności taniej pracy i niedobory pracowników.

Polska gospodarka liderem pomimo trudnego otoczenia zewnętrznego

– Polska gospodarka pozostaje liderem wzrostu w Unii Europejskiej, pomimo wielu przeciwności, w tym opóźniającego się odbicia inwestycji finansowanych z KPO. Szacujemy, że w 2025 roku urosła 3,6% r/r, przy stagnacji w Niemczech i regionie. Motorem PKB była konsumpcja, która wypełniła lukę po słabych inwestycjach. Natomiast po stronie podażowej gospodarki, lukę po słabym przemyśle wypełniły nowoczesne usługi. To nietypowy cykl gospodarczy. Po dwóch latach wzrostu (2024-25) zauważalny jest spadek zatrudnienia – powiedział   Rafał Benecki, główny ekonomista ING Banku Śląskiego.

Zespół ekonomistów ING w 2026 roku oczekuje tempa PKB na poziomie 3,7% r/r i bardziej zdywersyfikowanego wzrostu. Aby utrzymać ponad 3% wzrost konsumpcji potrzebny będzie spadek stopy oszczędzania, bo tempo dochodów wyhamuje z 5,3% do 2,0%. Ekonomiści ING podziewają się jednak wsparcia konsumpcji i inwestycji w oparciu o dotacje unijne. Ich łączny wzrost (bez pożyczek) to 0,8 p.p. do 3,0% PKB w 2026 r. Zakładają, że około 0,5% PKB z grantów KPO efektywnie wesprze PKB w 2027 r. Dodatkowo, ruszy finansowanie w oparciu o tanie pożyczki z KPO (€29,4 mld wobec €25,3 mld z grantów).

Inflacja pozostanie niska, także z powodu presji konkurencyjnej z Chin

Ekonomiści ING wskazują kilka czynników, które powodują, że inflacja pozostanie niska, pomimo solidnego wzrostu PKB na tle UE. Polska notuje niższe tempo PKB niż w przeszłości, a dodatkowo gospodarka unika boomu konsumpcyjnego. Ostrożna polityka dochodowa (3% wzrost pensji minimalnej vs ~20% w 2023-24, brak nowych świadczeń socjalnych w 2026 roku) nie pozwala na tak łatwe podnoszenie cen jak w latach 2022-25. Dodatkowo, obecny cykl ma niską pracochłonność, a ważnym motorem wzrostu PKB są nowoczesne (mało pracochłonne) usługi, a nie przemysł. Kolejnym czynnikiem jest presja konkurencyjna z Chin, która jest większa niż w latach wcześniejszych. Dodatkowo, restrykcyjność polityki pieniężnej jest wyższa niż sugeruje realna stopa procentowa, bo realna aprecjacja krajowej waluty jest największa od lat 2004-08. Biorąc to pod uwagę, ekonomiści ING spodziewają się obniżek stóp do poziomu 3,25%, do końca 2026 z ryzykiem po niższej stronie.

Deficyt budżetowy wysoki, napływ środków unijnych będzie wsparciem dla złotego

Polska jest krajem bardzo wysokiego deficytu budżetowego. Rychłe dostosowanie fiskalne jest mało realne. W 2026 r. Polska ma do sfinansowania ponownie rekordowe potrzeby pożyczkowe netto, tj. 300 mld zł. Ożywienie kredytowe oznaczać będzie mniejszy organiczny wzrost oszczędności sektora bankowego, a to główny kupujący krajowe obligacje skarbowe. Jednak Polska będzie beneficjentem napływu znacznych zagranicznych oszczędności w postaci środków z KPO, funduszy strukturalnych oraz SAFE. Te środki wymieniane są poza rynkiem, co zwiększa bazę monetarną i utrzymuje nadpłynność sektora. Możliwe głębsze cięcia stóp Fed oraz dalsze osłabienie dolara, powinny przywrócić napływy kapitału na rynki wschodzące, po niemal straconej dekadzie. Polska wyróżnia się wciąż solidnym wzrostem PKB, ma nadwyżką rachunku bieżącego (łącznie z rachunkiem kapitałowym), co powinno zrównoważyć dalsze cięcia stóp NBP i pozwolić na utrzymanie silnej pozycji złotego. 

Nowy porządek geopolityczny

Po roku od rozpoczęcia drugiej kadencji Donalda Trumpa jako prezydenta USA, która zaburzyła dotychczasowy porządek geopolityczny i relacje w handlu międzynarodowym, kluczowym pytaniem z perspektywy Polski jest kwestia czy, kiedy i na jakich warunkach dojdzie do zakończenia wojny w Ukrainie.

Gospodarka amerykańska w dobrej kondycji, ważny wybór nowego szefa Fed

Gospodarka amerykańska w 2026 r. będzie rosła w tempie bliskim potencjalnemu, czyli prawie dwa razy szybciej niż europejska. Fed ma przestrzeń do cięć, a nowy prezes Fed może dążyć do znacznie głębszego poluzowania polityki pieniężnej niż obecny. Ekonomiści ING  prognozują 2% wzrostu i jest to wartość zbliżona do konsensusu i szacunku na 2025, który podlegał silnej zmienności w br. w ślad za decyzjami nowego prezydenta. Wsparciem dla wzrostu będzie ustępowanie negatywnych efektów celnych przy utrzymaniu wysokich inwestycji w AI oraz możliwy impuls fiskalny przed wyborami do Kongresu w 2026 roku (mid-term). Słaba kondycja rynku pracy i dezinflacja w ocenie ekonomistów ING skłonią Fed do dwóch cięć stóp, zgodnie z obecnymi wycenami rynkowymi.

Unia Europejska – nowa rzeczywistość i koszty nadmiernego uzależnienia

Unia Europejska płaci koszty nadmiernego uzależnienia od USA w obszarze bezpieczeństwa i straciła konkurencyjność poprzez szeroki off-shoring przemysłu do Chin i innych krajów. Wymuszona zmiana w obu obszarach może być jednak dźwignią wzrostu PKB w 2026 i kolejnych latach. Dzięki mobilizacji wydatków militarnych i infrastrukturalnych w budżetach krajowych i przez program SAFE, UE będzie próbowała wzmocnić swój potencjał produkcyjny i stawić czoła ekspansji eksportowej Chin. Natomiast Chiny wciąż borykają się ze słabością popytu wewnętrznego i realizują plan prawie 5% wzrostu w oparciu o nową falę ekspansji zagranicznej.

Dolar traci  siłę

W 2026 r. na dolara czekają kolejne, choć mniejsze, fale osłabienia niż w 2025 roku. Spread obligacji Treasuries do niemieckich Bundów może zawęzić się głównie przez wzrost rentowności długu europejskiego z powodu poluzowania fiskalnego w Niemczech przy stabilizacji notowań Treasuries. Mniejszy dysparytet stóp procentowych EBC i Fed będzie wspierał dalsze osłabienie dolara w 2026 i przebicie poziomu €/$1,20.

W części poświęconej analizom średnioterminowym, ekonomiści ING przedstawili jak polska gospodarka reaguje na spadek dostępności taniej pracy i niedobory pracowników. Na horyzoncie pojawiają się istotne zmiany strukturalne, bez których trudno będzie utrzymać pozytywną passę z ostatnich dekad, np. przepływ pracowników do wysoko produktywnych sektorów.

Najnowsze wydanie Kuriera Ekonomicznego ING jest dostępne  pod tym linkiem: https://ekonomiczny.ing.pl/publikacja/862543

Źródło: ING Bank Śląski

Dane ZUS-owskie nie pozostawiają złudzeń. Na rynku jest coraz mniej umów o dzieło

ZUS coraz lepiej prześwietla umowy o dzieło. W efekcie widać rok do roku spadek liczby ich rejestracji 

Strach przed kontrolą umów o dzieło. Przedsiębiorcy coraz rzadziej z nich korzystają [Dane z ZUS]

Coraz mniej umów o dzieło. Dane ZUS-owskie pokazują wyraźny spadek rok do roku

[Dane z ZUS] Spadek zgłaszanych umów o dzieło rok do roku. Eksperci wskazują na obawy przed kontrolami

Statystyki ZUS-owskie pokazują wyraźny trend spadkowy w zakresie zgłaszania umów o dzieło

Jak wynika z danych udostępnionych przez ZUS, w pierwszych trzech kwartałach ub.r. liczba zgłoszonych umów o dzieło spadła o 8,3% w porównaniu z analogicznym okresem 2024 roku. Najwięcej takich przypadków odnotowano w województwach mazowieckim, dolnośląskim oraz małopolskim. Mniej rok do roku było podmiotów dokonujących ww. zgłoszeń, wykonawców wspomnianych umów, a także cudzoziemców, z którymi zostały one zawarte. I tutaj spadek wyniósł 19,6% rdr. Eksperci komentujący te dane zwracają uwagę na to, że część przedsiębiorców mogła się realnie wystraszyć ewentualnych kontroli i przeszła na inne formy umów, które są dla nich bezpieczniejsze.

W trzech kwartałach ub.r. liczba umów o dzieło zgłoszonych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wyniosła 930,1 tys. To o 8,3% mniej niż w analogicznym okresie 2024 roku, kiedy było ich 1 mln 14,1 tys. Jak stwierdza Renata Górna, dyrektor Wydziału Polityki Społecznej OPZZ, ten spadek rdr. może wynikać z faktu, że ZUS coraz częściej analizuje, czy dana umowa o dzieło faktycznie spełnia warunki dzieła (rezultat, unikalność, brak podporządkowania). W razie wątpliwości może ją uznać za umowę zlecenia lub nawet stosunek pracy, co wiąże się z dodatkowymi kosztami dla pracodawców.

– Od wielu lat ZUS starał się na rynku przekwalifikowywać umowy o dzieło np. w umowy o świadczenie usług, zlecenia. Wykazywał, iż w wielu przypadkach były one zawierane w celu ominięcia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, a ich treść i faktyczny sposób wykonywania zobowiązania nie odpowiadał charakterowi umowy o dzieło. W ten sposób doczekaliśmy się bogatego dorobku naszych sądów, które wskazują na okoliczności charakterystyczne dla wykonywania umowy o dzieło – komentuje  Robert Lisicki, dyrektor Departamentu Pracy w Konfederacji Lewiatan.

W opinii Renaty Górnej, skala zjawiska nie jest tak duża, jak domniemywano przed wprowadzeniem rejestru umów o dzieło. Jednak one wciąż są popularne. Wynika to głównie z niższych kosztów dla zamawiającego oraz elastyczności dla wykonawcy. W związku z tym są stosowane najczęściej w branżach kreatywnej (grafika, muzyka, copywriting), budowlanej (remonty, instalacje), IT (tworzenie aplikacji, stron) oraz edukacyjnej (kursy, szkolenia). Ekspertka OPZZ zaznacza, że umowa o dzieło staje się coraz bardziej niszowa.

– Większa ostrożność firm wiąże się też zapewne z wprowadzonym w 2021 roku obowiązkiem zgłaszania umów o dzieło do ZUS. Kolejnym elementem, który może wpływać na korzystanie z tego rozwiązania, jest pewna ewolucja na rynku, zmiana potrzeb przedsiębiorców czy oczekiwań osób fizycznych – dodaje ekspert Konfederacji Lewiatan.

Od pierwszego do trzeciego kwartału ub.r. najwięcej umów o dzieło zgłoszono w woj. mazowieckim – 418,7 tys. (rok wcześniej – 443,1 tys.). Dalej są woj. dolnośląskie – 126,4 tys. (poprzednio – 124,7 tys.), małopolskie – 83,1 tys. (87,6 tys.), śląskie – 76,3 tys. (117,3 tys.), a także pomorskie – 52,5 tys. (55,6 tys.). Na końcu zestawienia widzimy „brak danych” – 763 (wcześniej – 3,8 tys.), woj. warmińsko-mazurskie – 7,1 tys. (7,5 tys.) i opolskie – 8,1 tys. (8,4 tys.).

– Być może odpowiedź na pytanie o obecność poszczególnych województw w tym zestawieniu znajdziemy, analizując sektory działalności, w których umowy o dzieło są najczęściej stosowane, a częściej występujące w dużych ośrodkach miejskich. W świetle danych ZUS, one najczęściej są zawierane w sektorze informacji i komunikacji, działalności profesjonalnej, naukowej i technicznej, kulturze i rozrywce czy edukacji – podkreśla Robert Lisicki.

Od początku roku do końca trzeciego kwartału zgłoszeń umów o dzieło dokonało 58,7 tys. podmiotów. To o 2,3% mniej niż w analogicznym okresie ubiegłego roku, kiedy było ich 60 tys. Natomiast liczba wykonawców umów o dzieło zmniejszyła się rdr. o 2,4%. W I-III kw. br. wyniosła 262,2 tys. Rok wcześniej było ich 268,7 tys.

– Spadek liczby podmiotów korzystających z tej formy zatrudnienia może pokazywać różne zjawiska na rynku pracy. Mam na myśli m.in. częstsze preferencje pracowników stabilniejszych form zatrudnienia, tj. większe znaczenie etatów czy nawet umów zlecenia. Mogą też być rosnące obawy przed kontrolami przeprowadzanymi przez ZUS. Uważam, że takie działania są bardzo istotne. One wpływają na uszczelnianie systemu, a tym samym pokazują, że jest mniej miejsca na nieewidencjonowaną pracę – zaznacza dyrektor Wydziału Polityki Społecznej OPZZ.

W analizowanym okresie liczba umów o dzieło zgłoszonych do ZUS, które zostały zawarte z cudzoziemcami, wyniosła 41,8 tys. To o 19,6% mniej niż w analogicznym okresie 2024 roku, kiedy było ich 52 tys. Jak przekonuje Robert Lisicki, przyczyny tego spadku rdr. są tożsame z tymi wpływającymi na obserwowane tendencje dla całego rynku pracy. Dyrektor Departamentu Pracy w Konfederacji Lewiatan zaznacza, że umowy o dzieło stanowią margines w grupie ok. 1,06 mln zatrudnionych cudzoziemców w Polsce.

– Umowa o dzieło czasem jest atrakcyjna dla cudzoziemca ze względu na prostotę i brak składek. Jednak może się też wiązać z brakiem ubezpieczenia czy ochrony socjalnej, a więc – gwarancji ciągłości zatrudnienia, płatności za czas pracy czy ochrony przed wypowiedzeniem. Jeśli dojdzie do konfliktu z zamawiającym, to cudzoziemiec może mieć ograniczone opcje dochodzenia roszczeń, zwłaszcza bez znajomości języka i prawa – podsumowuje Renata Górna.

Źródło: Mondaynews.pl