Już prawie co siódma jednoosobowa firma w Polsce jest w obcych rękach, głównie Ukraińców

[DANE Z CEIDG] Niemal co siódma mała firma w Polsce jest już w rękach obcokrajowców

15 proc. nowych JDG w Polsce powstaje z udziałem cudzoziemców, głównie Ukraińców i Białorusinów

Ponad 15 proc. zakładanych w Polsce jednoosobowych firm należy już do obcokrajowców

Obcokrajowcy mocno stawiają na JDG w Polsce. Tylko w ub.r. otworzyli 43,5 tys. firm [DANE Z CEIDG]

W ub.r. cudzoziemcy otworzyli w Polsce ponad 43 tys. jednoosobowych działalności gospodarczych

[DANE Z CEIDG] W ub.r. obcokrajowcy założyli 43,5 tys. firm. To 15,1 proc. ogółu wszystkich nowych podmiotów

W ub.r. do rejestru CEIDG wpłynęło 288,8 tys. wniosków o założenie jednoosobowej działalności gospodarczej. Wśród wnioskodawców byli przedstawiciele innych państw i posiadacze dwóch obywatelstw. W sumie złożyli oni 43,5 tys. wniosków o otwarcie JDG, czyli 15,1% wszystkich wyżej wymienionych. Dotyczyło to 33,8 tys. Ukraińców. W ścisłej czołówce widać również 2,7 tys. Białorusinów, a także blisko 500 osób z obywatelstwem polskim i ukraińskim. Dalej w zestawieniu są m.in. wnioskodawcy z obywatelstwem polskim i białoruskim, Rumuni, Niemcy, osoby z obywatelstwem polskim i niemieckim, Rosjanie, Bułgarzy oraz Włosi.

W całym 2025 roku do rejestru CEIDG wpłynęło 288,8 tys. wniosków o założenie jednoosobowej działalności gospodarczej. Rok wcześniej było ich 288,8 tys. Zdecydowaną większość – 245,3 tys. – złożyli obywatele Polski (w 2024 roku – 247,6 tys.). Osoby z innych państw, a także posiadacze dwóch obywatelstw wypełnili 43,5 tys. wniosków, co stanowiło 15,1% ww. dokumentów. Dla porównania, w 2024 roku obcokrajowcy dokonali 41,2 tys. zgłoszeń. Odpowiadały one za 14,3% wszystkich złożonych. Prof. Tomasz Bernat z Instytutu Ekonomii i Finansów Uniwersytetu Szczecińskiego zauważa, że wprawdzie skala zjawiska nie ma charakteru marginalnego – bo co siódma nowa JDG została założona przez osobę nieposiadającą wyłącznie obywatelstwa polskiego – ale także nie można jej uznać za dominującą.

– Wzrost ten należy interpretować w kontekście instytucjonalnych i rynkowych uwarunkowań prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Relatywnie niskie bariery wejścia do samozatrudnienia, uproszczone procedury rejestracyjne oraz elastyczność form sprzyjają podejmowaniu aktywności gospodarczej przez cudzoziemców. Jednocześnie JDG pełni funkcję adaptacyjną wobec niedoborów podaży pracy oraz napięć strukturalnych na rynku pracy – wyjaśnia prof. Tomasz Bernat.

Wśród obcokrajowców, którzy w 2025 roku założyli w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą, dominowali Ukraińcy. Taki krok podjęło aż 33,8 tys. obywateli Ukrainy. Rok wcześniej było ich 31,3 tys. Widzimy więc kilkutysięczny przyrost rdr. Dr Robert Król z Uniwersytetu WSB Merito wskazuje, że zainteresowanie naszych sąsiadów uregulowaniem aktywności biznesowej to między innymi wynik obowiązywania specustawy. Stworzyła ona warunki do łatwiejszego dostępu do legalnego prowadzenia JDG.

– Wybór jednoosobowej działalności gospodarczej przez obcokrajowców jest często życiową konsekwencją potrzeby niezależnego wykonywania usług. Taka forma daje im możliwość szybkiego reagowania na zmiany rynkowe oraz prowadzenia aktywności zawodowej bez konieczności tworzenia rozbudowanych struktur organizacyjnych ani pozostawania w relacji pracodawca-pracownik. I jest przede wszystkim – w razie potrzeby – łatwa do likwidacji – wyjaśnia radca prawny i doradca restrukturyzacyjny Łukasz Goszczyński z Kancelarii GKPG.

Do tego dr Król dodaje, że część działalności ma charakter usługowy i jest skierowana do społeczności ukraińskiej w Polsce. Powoduje to, że ich skala jest najczęściej niewielka i nie występuje konieczność prowadzenia jej w formie spółki. Ponadto radca prawny i doradca restrukturyzacyjny Adrian Parol zauważa, że zestawienie ilości nowych JDG zakładanych przez Ukraińców z ogólną liczbą obywateli Ukrainy przebywających w Polsce prowadzi do wniosku, że nie można mówić o masowej przedsiębiorczości.

– To raczej umiarkowana skala. Ale jej znaczenie jest większe, niż sugerują same liczby. Prowadzenie firmy w obcym kraju wymaga nie tylko pieniędzy, ale też zrozumienia przepisów, języka i realiów rynku. Nie każdy migrant jest gotów na taki krok. Z mojej praktyki wynika, że te działalności koncentrują się głównie w branżach usługowych. Budownictwo, wykończeniówka, transport, gastronomia, usługi osobiste i coraz częściej sektor IT to obszary, w których samozatrudnieni z Ukrainy radzą sobie najlepiej – opisuje mec. Adrian Parol.

Na kolejnych miejscach tego zestawienia z wnioskami o założenie JDG są Białorusini – 2,7 tys. (rok wcześniej – 3,2 tys.) oraz osoby z obywatelstwem polskim i ukraińskim – 491 (447). Dalej widać osoby z obywatelstwem polskim i białoruskim – 430 (poprzednio – 390), Rumunów – 383 (371), Niemców – 377 (386), a także osoby z obywatelstwem polskim i niemieckim – 374 (373). Za nimi są Rosjanie – 361 (326), Bułgarzy – 247 (298), jak również Włosi – 246 (208). Prof. Tomasz Bernat z Uniwersytetu Szczecińskiego podkreśla, że choć bliskość geograficzna i historyczne powiązania migracyjne odgrywają istotną rolę, nie stanowią one jedynego ani wystarczającego czynnika wyjaśniającego obserwowaną strukturę.

– Równie ważne znaczenie mają uwarunkowania prawne związane z dostępem do rynku Unii Europejskiej, mobilność zawodowa, sieci społeczne oraz możliwość prowadzenia działalności transgranicznej. Obecność obywateli państw Europy Zachodniej i Południowej sugeruje, że Polska bywa postrzegana jako konkurencyjna lokalizacja kosztowa i organizacyjna dla działalności usługowej, konsultingowej czy projektowej – uzupełnia prof. Bernat.

Do tego mec. Adrian Parol zauważa, że spadek liczby JDG zakładanych przez Białorusinów może świadczyć o tym, że pierwsza fala migracyjna już się ustabilizowała, a część przedsiębiorców zmieniła formę działalności lub kraj prowadzenia biznesu. Obecność osób z podwójnym obywatelstwem pokazuje z kolei, że wiele firm powstaje tu nie dlatego, że Polska jest nowym miejscem, lecz z tego powodu, iż stała się miejscem docelowym.

– Analiza tych danych w szerszym ujęciu nie pozwala uznać obecnych danych za efekt przypadku. Mamy raczej do czynienia z systematycznym i stopniowym procesem, w ramach którego Polska umacnia swoją pozycję jako państwo faktycznej przedsiębiorczości migracyjnej, widocznej nie w deklaracjach, lecz w codziennej, często bardzo pragmatycznej praktyce – podsumowuje ekspert z Kancelarii GKPG.

Źródło: Mondaynews.pl

Dane za październik 2025 roku, opublikowane przez Związek Przedsiębiorstw Finansowych oraz CRIF, pokazują rynek pożyczek pozabankowych w fazie stabilnego, choć selektywnego wzrostu. Miesięczny wzrost wartości udzielonych pożyczek o 2,6% oraz zwiększenie liczby zobowiązań o 3,4% potwierdzają, że popyt na krótkoterminowe finansowanie utrzymuje się, mimo relatywnie restrykcyjnych warunków udzielania pożyczek. Jednocześnie spadek udziału nowych klientów oraz wysoki odsetek odrzucanych wniosków wskazują, że rynek dojrzewa i coraz wyraźniej opiera się na powracających, dobrze znanych pożyczkobiorcach. Te tendencje stanowią punkt wyjścia do prognoz na 2026 rok.

W perspektywie kolejnych kilkunastu miesięcy kluczowe znaczenie będzie mieć otoczenie makroekonomiczne. Spodziewane stopniowe luzowanie polityki pieniężnej, przy jednoczesnym utrzymaniu presji kosztowej w gospodarstwach domowych, może sprzyjać umiarkowanemu wzrostowi wartości rynku pożyczek pozabankowych. Nie należy jednak oczekiwać dynamicznej ekspansji wolumenowej. Wiele wskazuje na to, że tempo wzrostu będzie zbliżone do obserwowanego w drugiej połowie 2025 roku i skoncentrowane na niewielkich kwotach, odpowiadających bieżącym potrzebom płynnościowym klientów.

Średnia wartość pożyczki, oscylująca wokół 4,3 tys. zł, dobrze obrazuje funkcję, jaką sektor pełni w strukturze finansów osobistych. W 2026 roku ten poziom prawdopodobnie się utrzyma, ponieważ zapotrzebowanie dotyczy głównie finansowania nieprzewidzianych wydatków, a nie długoterminowych zobowiązań konsumpcyjnych. Fakt, że kwota ta pozostaje wyraźnie niższa od przeciętnego wynagrodzenia brutto, sugeruje, iż pożyczki pozabankowe nadal będą traktowane jako narzędzie uzupełniające domowy budżet, a nie jego trwałe źródło finansowania – mówi Marta Fila, członek zarządu AIQLabs.

Istotnym trendem pozostanie dalsze zaostrzenie polityki oceny ryzyka. Utrzymujący się wysoki odsetek odrzucanych wniosków pokazuje, że odpowiedzialne pożyczanie przestało być deklaracją, a stało się rynkowym standardem. W 2026 roku można spodziewać się dalszego rozwoju zaawansowanych modeli scoringowych, opartych na szerokim zakresie danych i analiz behawioralnych. To z jednej strony ograniczy dostęp do finansowania dla najbardziej ryzykownych klientów, z drugiej zaś pozwoli lepiej dopasować ofertę do realnych możliwości spłaty pozostałych.

Zmiany regulacyjne i rosnąca świadomość konsumentów będą dodatkowo wzmacniać profesjonalizację sektora. Rynek będzie coraz bardziej przewidywalny, a konkurencja przesunie się z obszaru agresywnej sprzedaży w stronę jakości obsługi, transparentności warunków i długofalowych relacji z klientami. W tym kontekście 2026 rok może okazać się okresem konsolidacji trendów obserwowanych już dziś, a nie momentem gwałtownych przełomów – podsumowuje Marta Fila.

Prognozy dla rynku pożyczek pozabankowych na 2026 rok wskazują na stabilny rozwój oparty na umiarkowanym wzroście, niewielkich kwotach finansowania i rosnącym znaczeniu odpowiedzialnego podejścia do oceny zdolności kredytowej. Będzie to rynek coraz bardziej dojrzały, osadzony w realiach codziennych potrzeb finansowych Polaków i wrażliwy na zmiany makroekonomiczne, ale jednocześnie oparty na doświadczeniu oraz danych, które pozwalają lepiej rozumieć zachowania pożyczkobiorców.

***

AIQLABS Sp. z o.o. – zaawansowany FinTech od 2015 r. działający w branży consumer finance. Misją firmy jest dostarczanie produktów finansowych dopasowanych do zdolności kredytowej i potrzeb klientów, dzięki zaawansowanej analityce, technologii i nowoczesnym procesom obsługi. Spółka oferuje kompletny ekosystem usług związanych z finansowaniem gotówkowym potrzeb zakupowych klientów, w tym kredyty konsumenckie, finansowanie usług medycznych oraz odroczone płatności za zakupy.

Więcej informacji:

http://aiqlabs.pl/

https://supergrosz.pl/

Monika Rozbicka-Szlosek, Dyrektor Departamentu Produktów Inwestycyjnych i Private Banking, VeloBank

Liczba klientów zamożnych w Polsce rośnie szybciej niż w większości krajów Europy. Najlepiej widać to wśród przedsiębiorców wchodzących w etap sukcesji, sprzedających udziały lub dywersyfikujących biznes – procesy te wprost przekładają się na wzrost ich aktywów finansowych. Równolegle dynamicznie rozwijają się sektory nowej gospodarki: technologie, e-commerce i usługi profesjonalne. W ich cieniu rośnie nowe pokolenie osób o wysokich dochodach, coraz większej świadomości finansowej i realnym potencjale inwestycyjnym.

W efekcie polski rynek private banking wchodzi w fazę przyspieszonego wzrostu. Klienci coraz częściej oczekują nie tylko kompleksowej obsługi majątku, ale też globalnej dywersyfikacji, usług maklerskich, dostępu do private markets, profesjonalnego doradztwa inwestycyjnego i asset managementu. Równocześnie rośnie znaczenie rozwiązań, które pozwalają budować wartość w perspektywie wielopokoleniowej – od planowania sukcesji, przez struktury family office, po długoterminowe zarządzanie majątkiem. Coraz częściej decydującym kryterium wyboru partnera finansowego staje się również poziom zaawansowania technologicznego.

VeloBank, po integracji z detaliczną częścią Citi Handlowego, wyrasta na jednego z największych graczy w segmencie wealth management oraz private banking w Polsce. Dzięki tej transakcji znacząco zwiększymy skalę działalności i zbliżymy się do bazy ok. 25 tys. klientów zamożnych, oferując jednocześnie jedną z najbardziej kompleksowych ofert wealth management na rynku. To jednak dopiero punkt wyjścia. W perspektywie najbliższych 2-3 lat chcemy podwoić tę bazę, wykorzystując skalę Grupy VeloBanku, naszą zaawansowaną technologię oraz przewagi płynące z silnego, międzynarodowego zaplecza właścicielskiego. Obecność Cerberus Capital Management, ale również IFC oraz EBRD, otwiera możliwości budowania relacji bankowych w innych krajach Europy, zapewnia dostęp do globalnych rozwiązań i doświadczeń. To bezpośrednia odpowiedź na kluczowy trend w segmencie klientów zamożnych: rosnącą mobilność kapitału i potrzebę zarządzania majątkiem w skali międzynarodowej.

Wyróżnia nas struktura Grupy VeloBanku. Posiadamy własne Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych VeloFunds TFI oraz spółkę VeloLeasing. Taki model pozwala nam projektować rozwiązania o realnej wartości dodanej dla klientów zamożnych – w dużej mierze przedsiębiorców, którzy na co dzień prowadzą swoje firmy. W praktyce oznacza to silniejsze kompetencje inwestycyjne, możliwość budowania indywidualnych strategii oraz dostęp do pełnego ekosystemu usług finansowych w jednym miejscu. Połączenie banku, TFI, leasingu oraz kompetencji, które przechodzą do nas z części detalicznej Citi Handlowego tworzy unikalną platformę dla klientów, oczekujących oferty i jakości obsługi na najwyższym, międzynarodowym poziomie.

VeloBank jest dziś organizacją technologiczną, która konsekwentnie rozwija inteligentne, intuicyjne rozwiązania cyfrowe i omnichannelowe. Budujemy skalowalny, hybrydowy model obsługi – od zdalnych kanałów, przez wideodoradztwo, po bezpośredni kontakt z doradcą. Ofertę inwestycyjną i kluczowe usługi wealth management przenosimy do kanałów mobilnych i online, odpowiadając na oczekiwania kolejnych pokoleń klientów, w tym sukcesorów przejmujących majątek rodzinny. Operacyjnie działamy jak fintech, łącząc szybkość i zwinność technologiczną z bezpieczeństwem, stabilnością i odpowiedzialnością właściwą bankom. To połączenie technologii z bankowym DNA daje nam wyraźną przewagę i pozwala oferować to, czego klienci zamożni oczekują: zaufanie, bezpieczeństwo, kompleksową ofertę inwestycyjną oraz długoterminowe partnerstwo w budowaniu strategii majątkowej.

Źródło: Velobank

Krajowy System e-Faktur (KSeF) będzie jedną z najbardziej rewolucyjnych zmian w polskim systemie podatkowym. Ma zreformować obieg dokumentów finansowych i uszczelnić pobór podatku VAT. Inicjatywa wywołuje jednak w środowisku biznesowym liczne obawy. Eksperci z Instytutu Monitorowania Mediów (IMM) zbadali dyskusje wokół tematu w mediach społecznościowych. Analiza ukazuje obraz głębokiej polaryzacji – od obaw o inwigilację i utratę tajemnicy handlowej po postrzeganie systemu jako „nieunikniony krok w stronę cyfryzacji”. IMM przeanalizował także obecność tematu w mediach klasycznych i wytypował źródła najczęściej informujące o rządowej reformie.

Wdrożenie krajowego systemu fakturowania budzi coraz większe zainteresowanie zarówno w mediach klasycznych jak i społecznościowych. Analitycy IMM zauważyli, że w analizowanym okresie liczba publikacji na ten temat niemal się podwoiła – od 3,2 tys. przekazów w sierpniu br. do 5,9 tys. w listopadzie 2025 roku.

Szczegółowej analizie zostały poddane dyskusje w mediach społecznościowych wokół KSeF. W związku z planowanymi zmianami internauci dzielą się licznymi obawami – głosy krytyczne koncentrują się na zagrożeniach dla prywatności, nieproporcjonalnych obciążeniach dla najmniejszych firm oraz chaosie organizacyjnym towarzyszącym implementacji systemu.

KSeF jako „narzędzie inwigilacji”?

Jedną z najczęstszych obaw jest lęk przed masową inwigilacją ze strony aparatu skarbowego, który poprzez KSeF uzyska bezprecedensowy wgląd w działalność firm. System jest przez część przedsiębiorców postrzegany jako narzędzie kontroli. Przedsiębiorcy obawiają się, że będą musieli  „spowiadać się rządowi i służbom z każdej transakcji”. Zaniepokojenie internautów budzi także ryzyko utraty tajemnicy handlowej.

Centralna baza danych, zawierająca szczegółowe informacje o kontrahentach, cenach, marżach i wolumenach sprzedaży, jest postrzegana jako zagrożenie dla biznesu. Eksperci IMM zidentyfikowali najczęściej wzmiankowane w komentarzach obawy internautów związane z tym wątkiem:

• Ryzyko wycieku wrażliwych danych: istnieje obawa, że scentralizowane informacje mogą trafić „w niepowołane ręce w celu zniszczenia konkurencji”, a nawet posłużyć do wrogich przejęć.
• Pełna kontrola transakcji: przedsiębiorcy postrzegają system jako narzędzie „totalnej inwigilacji” i zwiastun „końca tajemnicy handlowej”, gdzie każda operacja gospodarcza będzie widoczna dla urzędników w czasie rzeczywistym.
• Nadużycia ze strony administracji: pojawiają się podejrzenia, że zgromadzone dane mogą być wykorzystywane do celów pozapodatkowych, w tym przez służby specjalne, lub do wywierania presji na konkretne podmioty gospodarcze.

Obawy małych i średnich firm

W dyskusjach w mediach społecznościowych pojawia się także argument, że KSeF stanowi nieproporcjonalne obciążenie dla sektora MŚP, a w szczególności dla jednoosobowych działalności gospodarczych. Wielu komentujących przewiduje, że reforma doprowadzi do masowej likwidacji najmniejszych podmiotów. Jako najczęściej wzmiankowane przez komentujących zagrożenia w tym obszarze analitycy IMM wytypowali:

• Koszty wdrożenia – potrzeba płacenia za „nowe oprogramowania”, co jest postrzegane jako sposób na „zarobienie na tym systemie” przez firmy IT.
• Zwiększona biurokracja – konieczność poświęcania czasu na „siedzenie w papirologii zamiast skupić się na zarabianiu pieniędzy”.
• Bariera technologiczna – problem dla osób, które „piszą ręczne faktury” lub mają trudności z „podstawową obsługą komputera”.
• Ryzyko likwidacji – przewidywania, że „90% JDG zniknie” lub że system „zaorze praktycznie wszystkie JDG i małe firmy”.

Chaos wdrożeniowy i nieprzygotowanie systemu

Kolejnym często przytaczanym wątkiem jest techniczne i organizacyjne nieprzygotowanie państwa do wdrożenia tak skomplikowanej reformy. Przedsiębiorcy wskazują, że nawet środowiska testowe „niezbyt dobrze działają”, a sama implementacja może w konsekwencji „zatrzymać gospodarkę”.

W dyskusji przytaczane są także przykłady z zagranicy – komentujący piszą, że „wszystkie kraje odroczyły KSeF” (mimo że informacja ta nie jest zgodna z prawdą), a polski rząd, wprowadzając system, „wychodzi przed szereg”, narażając rodzimy biznes na niepotrzebne ryzyko. Istotnym problemem jest również brak finalnych rozporządzeń wykonawczych, co uniemożliwia firmom i dostawcom oprogramowania pełne przygotowanie się do zmian. Problem ten między innymi podsumowuje pytanie jednego z internautów: „Jak my mamy to wdrożyć, jak nie wiemy co?”

Nie tylko obawy. Przedsiębiorcy dostrzegają potencjał systemu

Pomimo dominacji głosów krytycznych, w dyskusji pojawiają się również argumenty wskazujące na potencjalne korzyści związane z wdrożeniem KSeF. Internauci postrzegają system jako narzędzie modernizacji, usprawnienia procesów biznesowych oraz skuteczny instrument do walki z szarą strefą.

Media klasyczne dominującym źródłem informacji o KSeF

Temat KSeF jest stale obecny w social mediach i budzi w nich silne emocje, jednak to media klasyczne odpowiadają za blisko 75% zasięgu treści dotyczących rządowej inicjatywy. W analizowanym okresie w prasie, radiu, telewizji i portalach informacyjnych ukazało się 13,5 tys. publikacji o zasięgu szacowanym na 162,7 mln potencjalnych kontaktów z przekazem.

Eksperci IMM sprawdzili także, które media najczęściej podejmują ten temat. Z analizy wynika, że najwięcej materiałów ukazuje się w mediach o tematyce biznesowej i prawnej. Wśród stacji radiowych i telewizyjnych dominuje Biznes24 (849 publikacji), wyprzedzając Radio TOK FM i PR24. W internecie najwięcej informacji dostarczają serwisy inforlex.pl oraz ksiegowosc.infor.pl, a także oficjalny portal gov.pl. W kategorii prasy drukowanej liderem pozostaje „Dziennik Gazeta Prawna” przed „Rzeczpospolitą” i „Gazetą Podatkową”.

Analiza nastrojów związanych z wdrożeniem Krajowego Systemu e-Faktur ukazuje obraz głębokiej polaryzacji – z jednej strony KSeF jest postrzegany jako narzędzie modernizacji, uszczelnienia systemu podatkowego i nieunikniony krok w stronę cyfryzacji gospodarki. Z drugiej strony, wśród komentarzy dominuje wizja systemu jako instrumentu opresji i inwigilacji małych firm – komentuje Tomasz Lubieniecki, Kierownik Działu Raportów Medialnych w IMM.

– Oficjalna narracja o korzyściach nie przebija się skutecznie do świadomości szerszego grona przedsiębiorców. Koncentrują się oni raczej na bezpośrednich kosztach, barierach technologicznych, ryzyku utraty tajemnicy handlowej i chaosie legislacyjnym. Powodzenie reformy KSeF zależy zatem nie tylko od stabilności technologicznej systemu, ale przede wszystkim od zdolności administracji do zbudowania zaufania sektora MŚP – dodaje Tomasz Lubieniecki z IMM.

Metodologia:

Analizę przeprowadzono na podstawie przekazów w polskiej prasie, radiu, telewizji, portalach internetowych i social mediach opublikowanych w dn. 1.08-9.12.2025 r.

Źródło: Instytut Monitorowania Mediów